Η βραχυχρόνια μίσθωση ακινήτου αφορά τη μίσθωση ή υπεκμίσθωση κατοικιών, διαμερισμάτων ή άλλων ακινήτων για σύντομα χρονικά διαστήματα, τα οποία δεν ξεπερνούν τις 59 συνεχόμενες ημέρες ανά μίσθωση. Πρόκειται για μια μορφή φιλοξενίας που έχει γνωρίσει μεγάλη άνθηση, ιδιαίτερα σε τουριστικές περιοχές, καθώς προσφέρει στους επισκέπτες μια πιο ευέλικτη και συχνά οικονομικότερη εναλλακτική λύση σε σχέση με τα ξενοδοχεία.

Αν διαθέτεις ένα ακίνητο που δεν χρησιμοποιείται, μπορείς να το αξιοποιήσεις μέσω πλατφορμών βραχυχρόνιας μίσθωσης, όπως το Airbnb, το Booking ή το Vrbo. Δημιουργώντας ένα προφίλ και καταχωρώντας το ακίνητό σου, αποκτάς πρόσβαση σε χιλιάδες πιθανούς επισκέπτες που αναζητούν προσωρινή διαμονή – και φυσικά τους δίνεις τη δυνατότητα να σε βρουν εύκολα.

Ωστόσο, πριν ξεκινήσεις, είναι απαραίτητο να γνωρίζεις ότι το ακίνητο πρέπει υποχρεωτικά να καταχωρηθεί στο Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Διαμονής της ΑΑΔΕ, ενώ για κάθε κράτηση απαιτείται η υποβολή Δήλωσης Βραχυχρόνιας Διαμονής. Πρόκειται για βασικές φορολογικές και νομικές υποχρεώσεις που διασφαλίζουν τη νομιμότητα της δραστηριότητας.

Αφού ολοκληρωθούν τα παραπάνω βήματα, μπορείς να ορίσεις την τιμή μίσθωσης – συνήθως ανά διανυκτέρευση – και να ξεκινήσεις να δέχεσαι κρατήσεις. Σημαντικό είναι να θυμάσαι ότι το ακίνητο πρέπει να είναι επιπλωμένο και να διαθέτει τον βασικό εξοπλισμό που εξασφαλίζει άνετη διαμονή. Σε πολλές περιπτώσεις, η βραχυχρόνια μίσθωση αποτελεί ιδανική λύση και για ιδιοκτήτες που δυσκολεύονται να βρουν ενοικιαστές για μακροχρόνια μίσθωση.

Τι περιλαμβάνει ένα κατάλυμα βραχυχρόνιας μίσθωσης

Από την 1η Ιανουαρίου 2024, η ισχύουσα νομοθεσία καθορίζει με σαφήνεια τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί ένα κατάλυμα βραχυχρόνιας μίσθωσης. Το ακίνητο οφείλει να είναι πλήρως επιπλωμένο και να διαθέτει βασικά είδη κλινοσκεπασμάτων, όπως σεντόνια, κουβέρτες και μαξιλάρια, ώστε να καλύπτονται οι στοιχειώδεις ανάγκες φιλοξενίας.

Εφόσον ο ιδιοκτήτης προσφέρει επιπλέον υπηρεσίες, όπως καθαριότητα κατά τη διάρκεια της διαμονής, αλλαγή σεντονιών, πρωινό, υποδοχή επισκεπτών ή μεταφορές, τότε το ακίνητο παύει να θεωρείται απλή βραχυχρόνια μίσθωση και κατατάσσεται ως τουριστικό κατάλυμα. Σε αυτή την περίπτωση, ισχύει διαφορετικό νομικό και φορολογικό καθεστώς, με υποχρέωση έναρξης επιχειρηματικής δραστηριότητας στην ΑΑΔΕ και κατοχής σήματος ΕΟΤ ή εγγραφής στο ΜΗ.ΤΕ.

Παράλληλα, το κατάλυμα μπορεί – και καλό είναι – να διαθέτει βασικές οικιακές και ηλεκτρικές συσκευές, αρκεί αυτές να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από τον επισκέπτη, χωρίς παροχή πρόσθετης εξυπηρέτησης. Ενδεικτικά, οι πιο συνηθισμένες παροχές είναι:

• Κουζίνα ή φούρνος
• Ψυγείο
• Πλυντήριο ρούχων
• Καφετιέρα
• Τηλεόραση
• Κλιματισμός ή ανεμιστήρες

Όσο περισσότερες και ποιοτικότερες είναι οι παροχές, τόσο μεγαλύτερη είναι η ικανοποίηση του επισκέπτη. Αυτό μεταφράζεται σε καλύτερες κριτικές, υψηλότερη ζήτηση και αυξημένες πιθανότητες επαναλαμβανόμενων κρατήσεων. Ακόμη και μικρές λεπτομέρειες – όπως ένα καλάθι με φρούτα, λίγα σνακ ή βασικά μπαχαρικά – μπορούν να αναβαθμίσουν σημαντικά την εμπειρία διαμονής και να κάνουν τη διαφορά στην τελική αξιολόγηση του καταλύματος.

Βραχυχρόνια μίσθωση σε πολυκατοικία με αποκλειστική χρήση κατοικίας – Τι ισχύει σύμφωνα με τη νομολογία

Στην πράξη τίθεται συχνά το ερώτημα εάν ένα διαμέρισμα που βρίσκεται σε πολυκατοικία, της οποίας ο κανονισμός επιτρέπει αποκλειστικά τη χρήση κατοικίας και απαγορεύει ρητά οποιαδήποτε άλλη χρήση, μπορεί να εκμισθωθεί σε εταιρεία ή φυσικό πρόσωπο που δραστηριοποιείται επαγγελματικά στη βραχυχρόνια ή μεσοπρόθεσμη μίσθωση, με σκοπό τη διάθεση του ακινήτου σε τρίτους για προσωρινή διαμονή.

Το ζήτημα αυτό απασχόλησε πρόσφατα τη δικαιοσύνη και συγκεκριμένα το Εφετείο Αθηνών, το οποίο με την υπ’ αριθμ. 267/2024 απόφασή του έδωσε σαφή και αιτιολογημένη απάντηση.

Η κρίση του Εφετείου Αθηνών

Στην εξεταζόμενη υπόθεση, συνιδιοκτήτες πολυκατοικίας προσέφυγαν στη δικαιοσύνη υποστηρίζοντας ότι η χρήση διαμερισμάτων της πολυκατοικίας ως καταλυμάτων βραχυχρόνιας μίσθωσης παραβιάζει τον κανονισμό της, ο οποίος προβλέπει ρητά ότι τα διαμερίσματα προορίζονται αποκλειστικά για κατοικία.

Οι ενάγοντες υποστήριξαν ότι η συγκεκριμένη χρήση δεν συνιστά απλή κατοικία, αλλά τουριστική – επαγγελματική εκμετάλλευση, καθώς στα διαμερίσματα διαμένουν διαδοχικά και για σύντομα χρονικά διαστήματα άγνωστοι μεταξύ τους επισκέπτες. Παράλληλα, τόνισαν ότι η πρακτική αυτή δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία και την ασφάλεια της πολυκατοικίας, όπως:

• κυκλοφορία κλειδιών της εισόδου σε απροσδιόριστο αριθμό ατόμων
• αυξημένος θόρυβος και οχλαγωγία
• διατάραξη της οικιακής ειρήνης
• γενικότερη αλλοίωση του χαρακτήρα της πολυκατοικίας

Η σημασία του κανονισμού της πολυκατοικίας

Το Δικαστήριο έκρινε ότι το επιτρεπτό ή μη της βραχυχρόνιας μίσθωσης εξαρτάται πρωτίστως από τον κανονισμό της οικοδομής. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κανονισμός όριζε ρητά ότι κάθε διαμέρισμα προορίζεται αποκλειστικά για χρήση κατοικίας και ότι κάθε άλλη χρήση απαγορεύεται.

Επιπλέον, το Δικαστήριο επισήμανε ότι η χρήση ενός ακινήτου πρέπει να συμβαδίζει:

• με τον συνήθη προορισμό του
• με τις λειτουργικές συνθήκες του κτιρίου
• με την τοποθεσία και τον χαρακτήρα της περιοχής
• με τις αρχές της καλής πίστης και των χρηστών ηθών

Παράλληλα, επικαλέστηκε το άρθρο 3 παρ. 2 του Ν. 3741/1929, σύμφωνα με το οποίο ο ιδιοκτήτης μπορεί να ασκεί τα δικαιώματά του μόνο εφόσον δεν παραβλάπτει τη χρήση, την ασφάλεια ή τα δικαιώματα των λοιπών συνιδιοκτητών.

Γιατί η βραχυχρόνια μίσθωση δεν θεωρείται χρήση κατοικίας

Το Εφετείο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα επιπλωμένα διαμερίσματα που διατίθενται σε τουρίστες μέσω βραχυχρόνιας μίσθωσης αποτελούν στην ουσία τουριστικά καταλύματα. Η χρήση αυτή δεν μετατρέπεται σε χρήση κατοικίας, ακόμη και αν:

• η φορολογική μεταχείριση των εσόδων εξομοιώνεται με αυτή των μισθώσεων κατοικίας
• έχουν καταργηθεί παλαιότερες διατάξεις περί ελάχιστης διάρκειας μίσθωσης

Το Δικαστήριο τόνισε ότι η πραγματική φύση της μίσθωσης είναι καθοριστική και όχι ο φορολογικός χαρακτηρισμός. Στην πράξη, τα συγκεκριμένα ακίνητα δεν διαφέρουν ουσιωδώς από ξενοδοχειακά καταλύματα, καθώς παρέχουν την ίδια βασική υπηρεσία: τη βραχυχρόνια διαμονή τουριστών.

Επιπλέον, οι μισθώσεις αυτές:

• έχουν ευκαιριακό και προσωρινό χαρακτήρα
• προσομοιάζουν με ξενοδοχειακού τύπου μισθώσεις
• συνοδεύονται από πρόσθετες παροχές (όπως καθαριότητα, εξοπλισμός, εξυπηρέτηση), που ενισχύουν τον τουριστικό χαρακτήρα

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε και στο γεγονός ότι οι επισκέπτες δεν ενημερώνονται ούτε δεσμεύονται από τον κανονισμό της πολυκατοικίας, σε αντίθεση με τις κλασικές μισθώσεις κατοικίας, όπου ο μισθωτής αποδέχεται ρητά τους όρους του κανονισμού μέσω μισθωτηρίου συμβολαίου.

Το τελικό συμπέρασμα της απόφασης

Το Εφετείο Αθηνών έκρινε ότι, όταν ο κανονισμός της πολυκατοικίας προβλέπει αποκλειστική χρήση κατοικίας, η βραχυχρόνια μίσθωση διαμερισμάτων ως τουριστικά καταλύματα συνιστά απαγορευμένη χρήση. Οι σχετικοί περιορισμοί είναι δεσμευτικοί για όλους τους ιδιοκτήτες, ανεξάρτητα από το αν αποδεικνύεται άμεση βλάβη στους λοιπούς συνιδιοκτήτες.

Κατά συνέπεια, η διάθεση διαμερισμάτων σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης, όταν απαγορεύεται ρητά από τον κανονισμό, αποτελεί παραβίαση αυτού και δεν είναι νόμιμη.

Το άρθρο Βραχυχρόνια μίσθωση εμφανίστηκε πρώτα στο Οικογενειακό Δίκαιο & Νομοθεσία.

Η πρώτη επίσκεψη σε έναν δικηγόρο είναι ένα καθοριστικό βήμα, είτε πρόκειται για μια απλή συμβουλή είτε για την έναρξη μιας πιο σύνθετης νομικής υπόθεσης. Πολλοί πολίτες, ωστόσο, δεν γνωρίζουν τι να περιμένουν, πώς να προετοιμαστούν και κυρίως – πόσο θα κοστίσει.

Το παρόν άρθρο στοχεύει να προσφέρει έναν ξεκάθαρο και πρακτικό οδηγό σχετικά με το τι περιλαμβάνει η πρώτη συνάντηση με δικηγόρο, πώς διαμορφώνεται η αμοιβή και τι πρέπει να προσέξετε ώστε η συνεργασία να ξεκινήσει με διαφάνεια και εμπιστοσύνη.

Τι περιλαμβάνει η πρώτη επίσκεψη;

Κατά την πρώτη επίσκεψη, ο δικηγόρος:

• Ακούει την περίληψη της υπόθεσής σας
• Ζητά πληροφορίες και σχετικά έγγραφα
• Παρέχει νομική εκτίμηση της κατάστασης
• Προτείνει εναλλακτικές νομικές λύσεις
• Σας ενημερώνει για ενδεχόμενα κόστη και χρόνους
• Σας καθοδηγεί για τα επόμενα βήματα

Η συνεδρία μπορεί να είναι αμιγώς συμβουλευτική ή να οδηγήσει σε ανάθεση της υπόθεσης στον ίδιο τον δικηγόρο, εφόσον συμφωνήσετε.

Από τι εξαρτάται η αμοιβή της πρώτης επίσκεψης;

Η αμοιβή του δικηγόρου δεν είναι τυχαία. Διαμορφώνεται ανάλογα με:

Τον χρόνο που αφιερώνει
Μια συνάντηση μπορεί να κρατήσει από 30 λεπτά μέχρι και 1-2 ώρες, ανάλογα με την πολυπλοκότητα του θέματος.

Τη φύση της υπόθεσης
Μια απλή συμβουλή (π.χ. ανάλυση ενοικιαστηρίου ή μιας αγωγής) έχει άλλη χρέωση από την αξιολόγηση ενός πολύπλοκου οικογενειακού ή ποινικού ζητήματος.

Την απαίτηση για γραπτή γνωμοδότηση
Αν ζητήσετε έγγραφη ανάλυση με τεκμηρίωση, η αμοιβή αυξάνεται αναλόγως.

Την εμπειρία του δικηγόρου
Δικηγόροι με εξειδίκευση ή πολυετή εμπειρία μπορεί να έχουν υψηλότερη χρέωση, αλλά προσφέρουν επίσης υψηλότερη αξία και ακρίβεια στην καθοδήγηση.

Πρέπει να πληρώνω για την πρώτη επίσκεψη;
Ναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, η πρώτη επίσκεψη χρεώνεται ως νομική υπηρεσία. Ο δικηγόρος διαθέτει τον χρόνο του, αναλύει την υπόθεση και δίνει επαγγελματική καθοδήγηση. Η αμοιβή για την πρώτη επίσκεψη μπορεί:

Να χρεωθεί ως ανεξάρτητη συμβουλευτική

Να ενσωματωθεί στην συνολική αμοιβή αν προχωρήσει συνεργασία

Να αφαιρεθεί από το συνολικό ποσό, σε περίπτωση ανάθεσης της υπόθεσης

Ζητήστε πάντοτε διευκρίνιση πριν από τη συνάντηση.

Πώς να προετοιμαστείτε
Για να αξιοποιήσετε στο έπακρο την πρώτη σας επίσκεψη:

Καταγράψτε τα βασικά σημεία του προβλήματος

Φέρτε όλα τα σχετικά έγγραφα (συμβάσεις, ειδοποιήσεις, αποφάσεις)

Σημειώστε τις ερωτήσεις που θέλετε να κάνετε

Προσπαθήστε να είστε ακριβείς και ειλικρινείς

Ζητήστε να σας εξηγηθούν όλα απλά και κατανοητά

Ο καλός δικηγόρος δεν θα σας μπερδέψει με νομικούς όρους, αλλά θα σας καθοδηγήσει ξεκάθαρα.

Τι ισχύει για τις τηλεφωνικές ή online συμβουλές;
Πολλά γραφεία πλέον προσφέρουν online ή τηλεφωνική νομική συμβουλή, ιδιαίτερα για πελάτες εκτός πόλης ή στο εξωτερικό. Η πρώτη επαφή μπορεί να γίνει με:

Τηλεφωνικό ραντεβού

Βιντεοκλήση (Zoom, Skype)

Ανταλλαγή email με τεκμηριωμένες απαντήσεις

Και αυτές οι μορφές συμβουλής χρεώνονται κανονικά, καθώς αποτελούν μέρος της επαγγελματικής υπηρεσίας.

Τι να προσέξετε πριν ξεκινήσει η συνεργασία
Ζητήστε συγκεκριμένη ενημέρωση για την αμοιβή

Μάθετε αν εκδίδεται απόδειξη ή τιμολόγιο

Ζητήστε να σας ενημερώσει αν απαιτούνται επιπλέον ενέργειες

Ενημερωθείτε για το χρονοδιάγραμμα

Δείτε αν υπάρχει σχέδιο συνεργασίας ή πληρωμής με δόσεις, αν πρόκειται για μεγαλύτερη υπόθεση

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Πρέπει να πληρώσω αν δεν αναθέσω τελικά την υπόθεση;
Ναι. Η πρώτη συμβουλευτική επίσκεψη είναι αυτόνομη υπηρεσία και χρεώνεται.

Μπορεί να μου δοθεί προφορική συμβουλή χωρίς κόστος;
Σε ελάχιστες περιπτώσεις και για πολύ γενικά ζητήματα, αλλά συνήθως κάθε υπεύθυνη νομική εκτίμηση χρεώνεται.

Αν συνεχίσω με τον ίδιο δικηγόρο, αφαιρείται η αρχική χρέωση;
Πολλοί δικηγόροι αφαιρούν την πρώτη αμοιβή από τη συνολική χρέωση, εφόσον προχωρήσει η υπόθεση. Ζητήστε το εξαρχής.

Μπορώ να ζητήσω προσφορά για μελλοντική ενέργεια;
Ναι, και ο δικηγόρος οφείλει να σας εξηγήσει τι περιλαμβάνεται στην προσφορά και τι όχι.

Τι γίνεται αν αλλάξει η υπόθεση μετά την πρώτη επίσκεψη;
Η αρχική εκτίμηση μπορεί να αναθεωρηθεί αν προκύψουν νέα δεδομένα ή αλλαγές. Σε αυτή την περίπτωση, ενημερώνεστε για τυχόν νέα κόστη.

Συμπέρασμα

Η πρώτη επίσκεψη σε δικηγόρο δεν είναι μια τυπική διαδικασία, είναι μια ουσιαστική επένδυση για να κατανοήσετε τα δικαιώματά σας και να αποφασίσετε τα επόμενα βήματά σας με ασφάλεια. Με σωστή προετοιμασία, ανοιχτή επικοινωνία και ειλικρίνεια, η σχέση με τον δικηγόρο σας μπορεί να εξελιχθεί σε πολύτιμη συνεργασία για το παρόν και το μέλλον.

Το άρθρο Πρώτη επίσκεψη σε δικηγόρο – Κόστος εμφανίστηκε πρώτα στο Οικογενειακό Δίκαιο & Νομοθεσία.

Σε αυτόν τον οδηγό απαντάμε στα βασικά ερωτήματα και προσφέρουμε χρήσιμες πληροφορίες για το τι να περιμένει κανείς από μία επαγγελματική νομική γνωμάτευση.

Τι είναι η νομική συμβουλή;

Η νομική συμβουλή είναι η εμπεριστατωμένη γνώμη ενός δικηγόρου για μια υπόθεση που αφορά νομικά δικαιώματα, υποχρεώσεις ή ενέργειες. Μπορεί να περιλαμβάνει:

Ερμηνεία νόμων ή κανονισμών

Ανάλυση εγγράφων (π.χ. συμβάσεων, εξωδίκων, ειδοποιήσεων)

Οδηγίες για επόμενα νομικά βήματα

Εκτίμηση πιθανότητας επιτυχίας σε μία ενέργεια (π.χ. αγωγή, ένσταση)

Στρατηγική πρόταση για επίλυση ή αποφυγή προβλήματος

Η συμβουλή μπορεί να δοθεί προφορικά (σε ραντεβού ή τηλεφωνικά), γραπτά (π.χ. με γνωμοδότηση) ή και ηλεκτρονικά (μέσω email ή βιντεοκλήσης).

Από τι εξαρτάται η αμοιβή του δικηγόρου;
Η αμοιβή του δικηγόρου για την παροχή νομικής συμβουλής εξαρτάται από διάφορους παράγοντες:

1. Φύση και πολυπλοκότητα της υπόθεσης
Μια απλή ερώτηση για ιδιοκτησία ή εργασία κοστολογείται διαφορετικά από μία πολύπλοκη υπόθεση ποινικού ή εταιρικού δικαίου.

2. Χρόνος που απαιτείται
Ορισμένες υποθέσεις απαιτούν σύντομο έλεγχο, άλλες χρειάζονται μελέτη νομολογίας, συμβάσεων ή πολλαπλές συναντήσεις.

3. Αν ζητηθεί έγγραφη γνωμοδότηση
Η γραπτή γνωμοδότηση που περιλαμβάνει νομική τεκμηρίωση και αναφορές μπορεί να χρεώνεται υψηλότερα από μια απλή προφορική συμβουλή.

4. Εμπειρία και εξειδίκευση του δικηγόρου
Δικηγόροι με μεγάλη εμπειρία ή ειδίκευση σε συγκεκριμένους κλάδους (φορολογικό, ποινικό, εμπορικό) ενδέχεται να έχουν υψηλότερες αμοιβές.

Τι περιλαμβάνει συνήθως η νομική συμβουλή;
Η βασική νομική συμβουλή περιλαμβάνει:

Ανάλυση του προβλήματος

Ενημέρωση για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις

Προτάσεις για νομικές ενέργειες ή αποφυγή τους

Πιθανή εκτίμηση κόστους περαιτέρω ενεργειών

Σε κάποιες περιπτώσεις: σχέδιο εξώδικης επίλυσης ή πρόταση για προσφυγή στη δικαιοσύνη

Πώς μπορώ να ζητήσω νομική συμβουλή;
Ο πιο συνηθισμένος τρόπος είναι:

Τηλεφωνική επικοινωνία για να καθοριστεί ραντεβού

Αποστολή email με βασικές πληροφορίες και ερώτημα

Επίσκεψη στο γραφείο του δικηγόρου

Συνεδρία μέσω τηλεδιάσκεψης (Zoom, Skype, κλπ.)

Πριν από τη συνάντηση καλό είναι να:

Έχετε συγκεντρώσει όλα τα απαραίτητα έγγραφα

Έχετε ετοιμάσει τις ερωτήσεις σας

Έχετε ξεκάθαρη εικόνα για το τι επιθυμείτε (συμβουλή, ενέργεια, έλεγχο συμβολαίου)

Τι να προσέξετε πριν συμφωνήσετε;
Ζητήστε προσφορά: Μπορεί να γίνει προφορικά ή και γραπτά. Ο δικηγόρος οφείλει να σας ενημερώσει.

Επαγγελματισμός: Ο δικηγόρος οφείλει να τηρεί εχεμύθεια και να παρέχει ειλικρινή άποψη – ακόμα κι αν δεν σας “βολεύει”.

Απόδειξη – Τιμολόγιο: Η αμοιβή συνοδεύεται πάντα από νόμιμο παραστατικό.

Είναι η νομική συμβουλή απαραίτητη;

Ακόμα και για απλά ζητήματα, η σωστή νομική καθοδήγηση μπορεί να σας γλιτώσει από:

λάθη ή παραλείψεις

χρονοβόρες διαδικασίες

αχρείαστα έξοδα

νομικούς κινδύνους

Για επιχειρήσεις, η προληπτική νομική συμβουλή είναι μέρος της υγιούς λειτουργίας. Από συμβάσεις προσωπικού έως εμπορικές συμφωνίες, η γνώμη ενός νομικού μπορεί να προλάβει σοβαρά προβλήματα.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Πληρώνω και μόνο για μία ερώτηση;
Ναι. Αν η ερώτηση απαιτεί επαγγελματική νομική γνώση, αξιολόγηση εγγράφων ή υπευθυνότητα, τότε η απάντηση είναι μέρος αμειβόμενης υπηρεσίας.

Υπάρχει δωρεάν νομική συμβουλή;
Ορισμένοι φορείς παρέχουν δωρεάν συμβουλές για συγκεκριμένες ομάδες πολιτών (π.χ. άνεργοι, μονογονεϊκές οικογένειες), όμως η ιδιωτική συμβουλή από δικηγόρο χρεώνεται κανονικά.

Αν προχωρήσω σε συνεργασία, αφαιρείται η αρχική αμοιβή;
Σε πολλές περιπτώσεις, η αμοιβή της πρώτης συμβουλής αφαιρείται αν ο πελάτης συνεχίσει με ανάθεση πλήρους υπόθεσης. Ενημερωθείτε σχετικά από τον δικηγόρο.

Πόσο διαρκεί συνήθως μια συμβουλευτική συνεδρία;
Συνήθως από 30 λεπτά έως 1 ώρα. Η διάρκεια εξαρτάται από την πολυπλοκότητα της υπόθεσης.

Μπορεί ο δικηγόρος να μου δώσει γραπτή απάντηση;
Ναι, αλλά σε πολλές περιπτώσεις αυτή η υπηρεσία έχει ξεχωριστή αμοιβή καθώς απαιτεί χρόνο και τεκμηρίωση.

Συμπέρασμα

Η νομική συμβουλή δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη. Με μια προσεκτικά δομημένη συνεδρία μπορείτε να λάβετε τη σωστή καθοδήγηση, να αποφύγετε προβλήματα και να πάρετε τεκμηριωμένες αποφάσεις.

Επενδύστε στον κατάλληλο δικηγόρο, με διαφάνεια και ξεκάθαρες συνεννοήσεις, για να νιώθετε σιγουριά και ασφάλεια σε κάθε σας νομικό βήμα.

Το άρθρο Αμοιβή δικηγόρου για νομική συμβουλή – Οδηγός εμφανίστηκε πρώτα στο Οικογενειακό Δίκαιο & Νομοθεσία.

Το σύμφωνο συμβίωσης αποτελεί σήμερα μια ιδιαίτερα διαδεδομένη επιλογή για ζευγάρια που επιθυμούν να κατοχυρώσουν τη σχέση τους νομικά, χωρίς να ακολουθήσουν τη διαδικασία του γάμου.
Η υπογραφή συμβολαιογραφικής πράξης ενώπιον συμβολαιογράφου είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ισχύ του συμφώνου συμβίωσης.

Σε αυτόν τον οδηγό θα αναλύσουμε ποιος είναι ο ρόλος των συμβολαιογράφων για σύμφωνο συμβίωσης, τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσετε, τα έγγραφα που χρειάζονται και τις βασικές πληροφορίες που πρέπει να γνωρίζετε.

Τι Είναι το Σύμφωνο Συμβίωσης

Το σύμφωνο συμβίωσης είναι μία έγγραφη συμφωνία μεταξύ δύο ενήλικων προσώπων, ετερόφυλων ή ομόφυλων, που επιθυμούν να ρυθμίσουν νομικά τη συμβίωσή τους.
Η υπογραφή του συμφώνου γίνεται ενώπιον συμβολαιογράφου και στη συνέχεια καταχωρείται στο ληξιαρχείο.

Με το σύμφωνο συμβίωσης ρυθμίζονται ζητήματα όπως:

• Κοινωνικά και φορολογικά δικαιώματα
• Κληρονομικά δικαιώματα
• Ασφαλιστικά ζητήματα
• Περιουσιακές σχέσεις
• Θέματα επιμέλειας τέκνων

Ουσιαστικά, παρέχει στα ζευγάρια παρόμοια νομικά αποτελέσματα με αυτά του γάμου.

Ο Ρόλος του Συμβολαιογράφου στο Σύμφωνο Συμβίωσης

Οι συμβολαιογράφοι για σύμφωνο συμβίωσης έχουν καθοριστικό ρόλο στην έγκυρη σύναψη της συμφωνίας.
Η σύναψη του συμφώνου δεν μπορεί να γίνει ιδιωτικά, αλλά απαιτείται συμβολαιογραφική πράξη για την πλήρη νομική κατοχύρωση.

Οι αρμοδιότητες του συμβολαιογράφου περιλαμβάνουν:

Σύνταξη της συμβολαιογραφικής πράξης του συμφώνου

Ενημέρωση των συμβαλλομένων για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους

Πιστοποίηση της βούλησης των μερών χωρίς πίεση ή παραπλάνηση

Καθοδήγηση για τυχόν ειδικές ρήτρες ή συμφωνίες

Παράδοση αντιγράφου για καταχώριση στο ληξιαρχείο

Χάρη στη νομική του ιδιότητα, ο συμβολαιογράφος εξασφαλίζει ότι η διαδικασία γίνεται απολύτως νόμιμα και με πλήρη προστασία των δύο πλευρών.

Διαδικασία για τη Σύνταξη Συμφώνου Συμβίωσης
Η διαδικασία υπογραφής συμφώνου συμβίωσης περιλαμβάνει τα εξής βασικά στάδια:

1. Επιλογή Συμβολαιογράφου
Είναι σημαντικό να επιλέξετε έναν έμπειρο συμβολαιογράφο, ειδικό σε θέματα οικογενειακού δικαίου.

2. Συλλογή Δικαιολογητικών
Θα χρειαστούν:

Αστυνομικές ταυτότητες ή διαβατήρια

Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης

Ενδεχομένως, πιστοποιητικό γέννησης (σε ειδικές περιπτώσεις)

3. Καθορισμός Όρων
Τα μέρη μπορούν να συμφωνήσουν, πέραν της κοινής διαβίωσης:

Διατροφικές υποχρεώσεις

Διαχείριση περιουσίας

Ρυθμίσεις σε περίπτωση λύσης του συμφώνου

4. Υπογραφή της Συμβολαιογραφικής Πράξης
Η πράξη υπογράφεται ενώπιον του συμβολαιογράφου και των δύο μερών.

5. Καταχώριση στο Ληξιαρχείο
Για να αποκτήσει ισχύ το σύμφωνο συμβίωσης, πρέπει να καταχωρηθεί στο αρμόδιο ληξιαρχείο.

Πλεονεκτήματα της Συνεργασίας με Έμπειρο Συμβολαιογράφο
Η επιλογή έμπειρων συμβολαιογράφων για σύμφωνο συμβίωσης εξασφαλίζει:

Νομική κάλυψη: Το σύμφωνο προστατεύει αποτελεσματικά τα δικαιώματα των μερών.

Αποφυγή λαθών: Καμία παράλειψη ή ασαφής διατύπωση που μπορεί να προκαλέσει νομικές παγίδες στο μέλλον.

Προσαρμοσμένες λύσεις: Δυνατότητα ρύθμισης ειδικών θεμάτων με βάση τις ανάγκες του κάθε ζευγαριού.

Απόλυτη διακριτικότητα: Εξασφαλίζεται το απόρρητο της διαδικασίας.

Η συνεργασία με τον κατάλληλο επαγγελματία αποτελεί το κλειδί για μια ασφαλή και επιτυχημένη συμφωνία.

Κόστος Συμφώνου Συμβίωσης
Το κόστος υπογραφής ενός συμφώνου συμβίωσης μέσω συμβολαιογράφου διαμορφώνεται περίπου ως εξής:

Βασικό κόστος: 150€ – 300€ (ανάλογα με την πολυπλοκότητα)

Φόρος ΦΠΑ: 24% επιπλέον

Επιπλέον χρεώσεις: Για ειδικές ρήτρες ή παραμετροποιήσεις

Συνολικά, η δημιουργία ενός βασικού συμφώνου είναι πολύ πιο προσιτή σε σύγκριση με τα κόστη ενός πολιτικού ή θρησκευτικού γάμου.

Συχνές Ερωτήσεις

1. Το σύμφωνο συμβίωσης είναι το ίδιο με τον γάμο;
Όχι ακριβώς. Παρόλο που παρέχει παρόμοια νομικά δικαιώματα, διαφέρει σε διαδικασία και κάποιες ειδικές ρυθμίσεις (π.χ. σχετικά με την κληρονομιά αν δεν υπάρχει ρητή πρόβλεψη).

2. Πώς λύνεται ένα σύμφωνο συμβίωσης;
Με νέα συμβολαιογραφική πράξη ή με μονομερή δήλωση από το ένα μέρος στο ληξιαρχείο.

3. Μπορούμε να αλλάξουμε το σύμφωνο αφού υπογραφεί;
Ναι, με νέα συμβολαιογραφική πράξη τροποποίησης.

4. Το σύμφωνο συμβίωσης αναγνωρίζεται διεθνώς;
Εξαρτάται από τη χώρα. Πολλά ευρωπαϊκά κράτη το αναγνωρίζουν, αλλά απαιτείται νομική συμβουλή αν το ζευγάρι σκοπεύει να μεταναστεύσει.

Συμπέρασμα

Το σύμφωνο συμβίωσης είναι ένα ισχυρό νομικό εργαλείο για όσους επιθυμούν να ρυθμίσουν τη συμβίωσή τους με απλότητα, ασφάλεια και σαφήνεια.

Η συνεργασία με έναν έμπειρο συμβολαιογράφο στη Καλλιθέα διασφαλίζει ότι όλες οι πτυχές της σχέσης σας θα καλυφθούν με ακρίβεια και σεβασμό.

Εάν σκέφτεστε να προχωρήσετε στη σύναψη συμφώνου συμβίωσης, επενδύστε στη σωστή νομική υποστήριξη – για να ξεκινήσετε το νέο σας κεφάλαιο με σιγουριά και ασφάλεια.

Το άρθρο Συμβολαιογράφοι για σύμφωνο συμβίωσης εμφανίστηκε πρώτα στο Οικογενειακό Δίκαιο & Νομοθεσία.

Τα προστατευόμενα μέλη είναι ένα κρίσιμο στοιχείο για κάθε φορολογούμενο στην Ελλάδα. Επηρεάζουν άμεσα τη φορολογία, τα επιδόματα, καθώς και τη δυνατότητα κάλυψης από ασφαλιστικούς φορείς. Σε αυτό τον οδηγό θα δούμε πού εμφανίζονται, πώς δηλώνονται, και τι σημασία έχουν για τον πολίτη.

Τι είναι τα προστατευόμενα μέλη;

Τα προστατευόμενα μέλη είναι άτομα τα οποία ο φορολογούμενος φροντίζει και υποστηρίζει οικονομικά, συνήθως:

Τα ανήλικα παιδιά

Τα ενήλικα παιδιά που σπουδάζουν

Άτομα με αναπηρία ή ειδικές ανάγκες

Οι σύζυγοι ή γονείς σε συγκεκριμένες περιπτώσεις

Δήλωση προστατευόμενων μελών σημαίνει ότι το εισόδημα τους και η ύπαρξή τους επηρεάζει τη φορολογική εικόνα του νοικοκυριού.

Πού εμφανίζονται τα προστατευόμενα μέλη;
1. Στο Ε1 της φορολογικής δήλωσης
Η πιο άμεση και επίσημη εμφάνιση των προστατευόμενων μελών γίνεται στο έντυπο Ε1 κατά την υποβολή της φορολογικής δήλωσης.

Συγκεκριμένα:

Στον Πίνακα 8 (Οικογενειακή κατάσταση)

Γραμμή: “Προστατευόμενα Μέλη”

Εκεί δηλώνονται:

Ονοματεπώνυμο

Ημερομηνία γέννησης

ΑΦΜ (αν υπάρχει)

Βαθμός συγγένειας

Η πληροφορία αυτή αποθηκεύεται και εμφανίζεται κάθε χρόνο στη φορολογική πλατφόρμα.

2. Στο myAADE – Προσωπικός Λογαριασμός
Μπαίνοντας με τους κωδικούς Taxisnet στο myAADE, στην ενότητα:

“Φορολογική Εικόνα” > “Οικογενειακή Κατάσταση”,
φαίνονται τα προστατευόμενα μέλη που έχει δηλώσει ο φορολογούμενος.

3. Στο Ε1 προηγούμενων ετών (ιστορικό δηλώσεων)
Μπορείς να δεις τα προστατευόμενα μέλη που είχες δηλώσει παλαιότερα:

Από το ιστορικό υποβολών

Στην προεπισκόπηση PDF της δήλωσης

4. Σε αιτήσεις επιδομάτων (π.χ. Α21)
Όταν υποβάλλεις αίτηση για Επίδομα Παιδιού (Α21) μέσω OPEKA ή gov.gr:

Τα προστατευόμενα μέλη συμπληρώνονται αυτόματα από την εφορία ή δηλώνονται ξανά από τον αιτούντα

Εμφανίζονται με πλήρη στοιχεία (Ημ. γέννησης, ΑΜΚΑ, Σχολική κατάσταση κ.λπ.)

Πότε κάποιος θεωρείται προστατευόμενο μέλος;
➤ Παιδιά μέχρι 18 ετών
Αυτόματα προστατευόμενα, αν μένουν με τους γονείς τους και δεν εργάζονται.

➤ Παιδιά μέχρι 25 ετών
Αν φοιτούν σε ΑΕΙ, ΤΕΙ, ΙΕΚ ή σχολή του εξωτερικού και δεν έχουν δικό τους εισόδημα πάνω από 3.000€/έτος.

➤ Παιδιά με αναπηρία
Ανεξαρτήτως ηλικίας, εφόσον υπάρχει επίσημη αναπηρία 67%+ και εξαρτώνται από τους γονείς.

➤ Σύζυγοι ή γονείς
Σε ειδικές περιπτώσεις όπου ο ένας σύζυγος δεν έχει καθόλου εισόδημα ή όταν υπάρχουν ηλικιωμένοι γονείς με ανικανότητα εργασίας και αναγνωρισμένο ποσοστό αναπηρίας.

Προσοχή στα παρακάτω
Αν δεν έχεις δηλώσει σωστά τα προστατευόμενα μέλη, μπορεί:

Να χάσεις επιδόματα

Να μην έχεις φορολογική ελάφρυνση

Να γίνει έλεγχος από την ΑΑΔΕ

Αν το παιδί έχει πλέον εισόδημα ή εργάζεται, παύει να είναι προστατευόμενο

Αν δεν σπουδάζει πλέον, δεν δικαιούσαι να το δηλώσεις μετά τα 18

Πώς τα ενημερώνω ή διορθώνω;
Μπορείς να κάνεις αλλαγές:

Κατά την υποβολή της δήλωσης Ε1

Με τροποποιητική δήλωση αν εντόπισες λάθος εκ των υστέρων

Αν υπάρχει πρόβλημα σε επιδόματα, μέσω Α21 στο gov.gr

Για πιο σοβαρές διορθώσεις (π.χ. λάθος ΑΦΜ παιδιού), ίσως χρειαστείς:

Επίσκεψη σε ΔΟΥ

Επίσημα δικαιολογητικά (πιστοποιητικό γέννησης, αναπηρίας, φοιτητικής ιδιότητας)

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι
myAADE

Gov.gr – Επίδομα Παιδιού Α21

Taxisnet – Προβολή Δηλώσεων

Συμπέρασμα
Τα προστατευόμενα μέλη παίζουν κεντρικό ρόλο σε ό,τι αφορά φορολογία, επιδόματα και ασφαλιστική κάλυψη. Είναι σημαντικό να δηλώνονται σωστά και επικαιροποιημένα. Ο έλεγχος γίνεται εύκολα μέσω του Ε1 και του myAADE, αλλά απαιτείται προσοχή ώστε να μη χαθούν δικαιώματα και παροχές.

Αν έχεις αμφιβολίες, συμβουλέψου λογιστή ή φοροτεχνικό για να εξασφαλίσεις την ορθή διαχείριση της οικογενειακής σου κατάστασης.

Το άρθρο Που φαίνονται τα προστατευόμενα μέλη εμφανίστηκε πρώτα στο Οικογενειακό Δίκαιο & Νομοθεσία.

Η κατάσχεση εις χείρας τρίτου αποτελεί μια ιδιότυπη μορφή κατάσχεσης στην ελληνική έννομη τάξη. Πρόκειται για μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης, κατά το οποίο ο δανειστής (πιστωτής) στρέφεται όχι άμεσα κατά του οφειλέτη, αλλά κατά τρίτου προσώπου, που οφείλει ή θα οφείλει χρήματα στον οφειλέτη. Ουσιαστικά, «δεσμεύει» τα χρήματα ή περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται στα χέρια του τρίτου και τα οποία προορίζονται για τον οφειλέτη.

Αυτό το είδος κατάσχεσης προβλέπεται και ρυθμίζεται από τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, και συγκεκριμένα στα άρθρα 982 – 991 ΚΠολΔ.

Ποια είναι η διαδικασία;

Η κατάσχεση εις χείρας τρίτου συνίσταται στα εξής βασικά βήματα:

Έκδοση διαταγής πληρωμής ή εκτελεστού τίτλου εις βάρος του οφειλέτη.

Σύνταξη και επίδοση κατασχετηρίου εγγράφου στον τρίτο (π.χ. εργοδότη, τράπεζα, ενοικιαστή).

Ο τρίτος καλείται να δηλώσει εγγράφως εντός συγκεκριμένης προθεσμίας αν και σε τι ποσό είναι οφειλέτης του κυρίου οφειλέτη.

Αν δεν γίνει δήλωση ή δηλωθεί ότι δεν υπάρχει οφειλή, μπορεί να κινηθεί δικαστική διαδικασία επιβεβαίωσης της απαίτησης.

Το ποσό που κατασχέθηκε δεν αποδίδεται αμέσως στον κατασχόντα – απαιτείται αναγγελία και κατάλληλη διαδικασία διανομής, εφόσον υπάρχουν περισσότεροι πιστωτές.

Παραδείγματα τρίτων
Οι πιο συνηθισμένες περιπτώσεις τρίτων σε τέτοια κατάσχεση είναι:

Τράπεζες, όπου κατασχέθηκαν τραπεζικοί λογαριασμοί του οφειλέτη.

Εργοδότες, στους οποίους οφείλεται μισθός.

Μισθωτές, που πληρώνουν ενοίκιο σε εκμισθωτή.

Πελάτες ή συνεργάτες, οι οποίοι πρόκειται να καταβάλουν ποσά για εμπορικές συναλλαγές.

Ποια είναι η ευθύνη του τρίτου;

Ο τρίτος που λαμβάνει το κατασχετήριο έχει υποχρέωση να ανταποκριθεί σύμφωνα με τον νόμο. Ειδικότερα:

Οφείλει εντός 8 ημερών από την επίδοση του κατασχετηρίου να δηλώσει αν είναι οφειλέτης του κυρίου οφειλέτη και να αναφέρει αναλυτικά τις σχετικές υποχρεώσεις.

Αν παραλείψει να το κάνει ή προβεί σε ψευδή δήλωση, φέρει αστική ευθύνη έναντι του κατασχόντος.

Αν παραδώσει τα χρήματα στον κύριο οφειλέτη παραβιάζοντας την κατάσχεση, θεωρείται ότι υπέχει πλήρη ευθύνη και μπορεί να υποχρεωθεί να καταβάλει το ποσό στον κατασχόντα.

Μπορεί να αντιμετωπίσει και ποινικές ευθύνες, ιδίως αν ενήργησε με δόλο ή απέκρυψε στοιχεία.

Προστασία του τρίτου
Ο νόμος παρέχει στον τρίτο τη δυνατότητα να προστατευθεί:

Εφόσον δηλώσει εγκαίρως και με ακρίβεια, απαλλάσσεται από ευθύνη.

Μπορεί να παρέμβει στη διαδικασία για να διευκρινίσει τη νομική του θέση.

Δεν είναι υποχρεωμένος να καταβάλει ποσά που δεν οφείλει, ούτε να δεσμεύσει περιουσιακά στοιχεία εκτός των καθορισμένων.

Τι γίνεται αν υπάρχουν πολλοί κατασχόντες;
Σε περίπτωση πολλαπλών κατασχέσεων εις χείρας τρίτου, ισχύει σειρά προτεραιότητας. Ο τρίτος δεν έχει την υποχρέωση να αποδώσει τα ποσά σε όλους ανεξαιρέτως αλλά θα ακολουθηθεί διαδικασία αναγκαστικής διανομής.

Η χρονολογική σειρά επίδοσης των κατασχετηρίων καθορίζει τη σειρά ικανοποίησης των πιστωτών. Αν υπάρχουν κρατικές οφειλές (π.χ. Εφορία, ΕΦΚΑ), αυτές συχνά έχουν προτεραιότητα.

Συμπερασματικά

Η κατάσχεση εις χείρας τρίτου είναι ένα ισχυρό εργαλείο αναγκαστικής εκτέλεσης που επιτρέπει στον δανειστή να αναζητήσει ικανοποίηση όχι απευθείας από τον οφειλέτη, αλλά από τρίτους που συνδέονται οικονομικά μαζί του.

Ωστόσο, ο τρίτος δεν είναι απλός παρατηρητής στη διαδικασία. Έχει συγκεκριμένες υποχρεώσεις και μπορεί να υποστεί συνέπειες σε περίπτωση παραλείψεων ή σφαλμάτων. Η σωστή ενημέρωση και η άμεση νομική υποστήριξη είναι καθοριστικής σημασίας για να αποφευχθούν νομικά προβλήματα.

Το άρθρο Κατάσχεση εις χείρας τρίτου – Ποια η Ευθύνη εμφανίστηκε πρώτα στο Οικογενειακό Δίκαιο & Νομοθεσία.

Η ψευδορκία μάρτυρα και η ψευδής κατάθεση αποτελούν σοβαρά εγκλήματα κατά της δικαιοσύνης. Η αξιόπιστη και ειλικρινής κατάθεση αποτελεί βασικό θεμέλιο για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Όταν κάποιος ψευδορκεί, δηλαδή λέει ψέματα ενώπιον δικαστηρίου υπό όρκο, υπονομεύει την ίδια τη λειτουργία του θεσμού της Δικαιοσύνης.

Ορισμός – Τι σημαίνει ψευδορκία;

Ψευδορκία είναι το αδίκημα κατά το οποίο ένας μάρτυρας, εξεταζόμενος ενόρκως σε δικαστική ή διοικητική διαδικασία, καταθέτει εν γνώσει του ψευδώς. Η κατάθεση αυτή μπορεί να αφορά τόσο τα γεγονότα όσο και κρίσεις, όταν αυτές παρουσιάζονται ως γεγονότα.

Η ψευδής κατάθεση, αντίστοιχα, μπορεί να αφορά και πρόσωπα που δεν δίνουν όρκο (π.χ. κατηγορούμενοι ή διάδικοι), αλλά ψευδομαρτυρούν είτε σε αστική είτε σε ποινική υπόθεση.

Νομικό Πλαίσιο: Άρθρο 224 Ποινικού Κώδικα
Η ψευδορκία μάρτυρα τιμωρείται βάσει του άρθρου 224 του Ποινικού Κώδικα, σύμφωνα με το οποίο:

«Όποιος, ως μάρτυρας σε δικαστική ή άλλη αρχή ή υπάλληλος κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, δίνει ενόρκως ψευδή κατάθεση, τιμωρείται με κάθειρξη έως 10 έτη.»

Εφόσον η πράξη αυτή τελέστηκε από αμέλεια, η ποινή είναι φυλάκιση έως δύο έτη.

Η διάταξη καλύπτει τόσο την περίπτωση ενώπιον τακτικού δικαστηρίου όσο και ενώπιον ανακριτικών αρχών, πειθαρχικών συμβουλίων, διοικητικών επιτροπών κ.λπ.

Στοιχεία για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος
Για να θεωρηθεί ένα πρόσωπο ένοχο για ψευδορκία, πρέπει να συντρέχουν τα εξής:

Να είναι μάρτυρας που καταθέτει ενώπιον δικαστικής αρχής.

Να έχει δώσει όρκο (δηλαδή να έχει δηλώσει ότι θα πει την αλήθεια).

Η κατάθεση να είναι ενσυνείδητα ψευδής.

Η ψευδής κατάθεση να έχει επιρροή στην έκβαση της υπόθεσης.

Δεν είναι απαραίτητο να προκληθεί άμεση βλάβη, αρκεί η ψευδής μαρτυρία να είναι ικανή να παραπλανήσει το δικαστήριο.

Συνέπειες για τον μάρτυρα
Η ποινή της κάθειρξης για ψευδορκία είναι αυστηρή και μπορεί να φτάσει έως και τα δέκα έτη. Εάν διαπιστωθεί ότι ο μάρτυρας είχε σκοπό να παραπλανήσει συνειδητά το δικαστήριο, τότε το αδίκημα θεωρείται κακούργημα.

Σε περιπτώσεις ελαφρύτερες, εφόσον αποδειχθεί ότι ο μάρτυρας ενήργησε από αμέλεια, τότε το αδίκημα είναι πλημμέλημα.

Ο μάρτυρας που καταδικάζεται για ψευδορκία μπορεί επίσης να υποστεί παρεπόμενες ποινές, όπως αποστέρηση πολιτικών δικαιωμάτων και κοινωνικό στιγματισμό.

Ψευδορκία και ηθική βλάβη
Σε αστικές υποθέσεις, όπου ψευδής κατάθεση προκαλεί ζημία στον αντίδικο, μπορεί να προκύψει δικαίωμα αποζημίωσης λόγω ηθικής βλάβης ή διασυρμού, εφόσον αποδειχθεί ο δόλος και η συνέπεια της ψευδούς κατάθεσης.

Ποια είναι η διαδικασία;
Αν κάποιος πιστεύει ότι έλαβε χώρα ψευδορκία, μπορεί να:

Καταγγείλει την πράξη στον εισαγγελέα.

Καταθέσει μήνυση κατά του ψευδομάρτυρα.

Υποβάλει αίτηση αναψηλάφησης της δίκης, εφόσον η ψευδορκία επηρέασε την απόφαση.

Η αποδοχή της αναψηλάφησης βασίζεται στη σοβαρότητα του ισχυρισμού και στην απόδειξη ότι η απόφαση του δικαστηρίου εκδόθηκε με βάση ψευδή κατάθεση.

Συχνές Ερωτήσεις
1. Μπορεί ένας διάδικος να καταγγείλει μάρτυρα για ψευδορκία;
Ναι. Αρκεί να υπάρχουν αποδείξεις για τη δόλια πρόθεση του μάρτυρα και το ψευδές περιεχόμενο της κατάθεσης.

2. Η ψευδορκία αφορά μόνο ποινικά δικαστήρια;
Όχι. Ψευδορκία μπορεί να συμβεί και σε αστικές ή διοικητικές υποθέσεις όπου υπάρχει ενόρκως μαρτυρία.

3. Ποια η διαφορά ψευδορκίας και ψευδούς καταμήνυσης;
Η ψευδορκία αφορά ψευδή μαρτυρία υπό όρκο, ενώ η ψευδής καταμήνυση είναι η κακόβουλη υποβολή ψευδούς μήνυσης.

4. Τι ποινή προβλέπεται για ψευδορκία;
Κάθειρξη έως 10 έτη. Σε περίπτωση αμέλειας, η ποινή είναι έως 2 έτη φυλάκιση.

5. Πώς αποδεικνύεται η ψευδορκία;
Μέσω μαρτυριών, εγγράφων, αντίθετων στοιχείων και ενίοτε μέσω ομολογίας ή νέων αποδείξεων

Το άρθρο Ψευδορκία μάρτυρος και ψευδής κατάθεση εμφανίστηκε πρώτα στο Οικογενειακό Δίκαιο & Νομοθεσία.

Με απλά λόγια, όταν μια υπόθεση κριθεί τελεσίδικα από το δικαστήριο, η απόφαση αποκτά δεδικασμένο και δεν μπορεί να δικαστεί ξανά μεταξύ των ίδιων διαδίκων και για την ίδια υπόθεση.

Νομική Βάση – Τι προβλέπει ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας

Σύμφωνα με το άρθρο 324 ΚΠολΔ, η τελεσίδικη απόφαση που επιλύει μια διαφορά καθιστά την κρίση της δεσμευτική για τα ίδια πρόσωπα και για το ίδιο αντικείμενο. Το δεδικασμένο επεκτείνεται όχι μόνο στο τελικό διατακτικό της απόφασης αλλά και στις νομικές και πραγματικές βάσεις της.

Ειδικότερα, το δεδικασμένο αφορά:

Το υποκείμενο: δηλαδή τα ίδια πρόσωπα που συμμετείχαν στη δίκη.

Το αντικείμενο της διαφοράς: η συγκεκριμένη αξίωση ή έννομη σχέση.

Τη νομική αιτία της διαφοράς: το νομικό θεμέλιο της αξίωσης.

Τι καλύπτει το δεδικασμένο
Το δεδικασμένο:

Αποκλείει νέα αγωγή ή αίτηση για την ίδια νομική και πραγματική βάση.

Δεσμεύει τα ίδια μέρη και τους διαδόχους τους.

Προστατεύει από την κατάχρηση του δικαιώματος προσφυγής στη δικαιοσύνη.

Προάγει τη σταθερότητα των εννόμων σχέσεων.

Αυτό σημαίνει πως αν κάποιος χάσει τελεσίδικα μια υπόθεση, δεν μπορεί να επαναφέρει το ίδιο ζήτημα με νέα προσφυγή βασισμένη στα ίδια γεγονότα ή νομικά επιχειρήματα.

Πότε υφίσταται δεδικασμένο

Για να υφίσταται δεδικασμένο, θα πρέπει:

Να υπάρχει τελεσίδικη δικαστική απόφαση – δηλαδή απόφαση κατά της οποίας δεν μπορεί πλέον να ασκηθεί ένδικο μέσο (π.χ. έφεση).

Να υπάρχει ταυτότητα αντικειμένου, αιτίας και διαδίκων μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης υπόθεσης.

Αν πληρούνται οι παραπάνω προϋποθέσεις, κάθε νέα προσπάθεια δικαστικής διεκδίκησης μπορεί να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω δεδικασμένου.

Παραδείγματα δεδικασμένου
Έστω ότι κάποιος εργαζόμενος προσφεύγει στα δικαστήρια διεκδικώντας αναδρομικές αποδοχές από τον εργοδότη του. Αν απορριφθεί η αγωγή του τελεσίδικα, δεν μπορεί να υποβάλει νέα αγωγή για το ίδιο χρονικό διάστημα και τις ίδιες αξιώσεις.

Αν ένας μισθωτής δικαστεί για μη καταβολή ενοικίων και το δικαστήριο εκδώσει τελεσίδικη απόφαση, η ίδια απαίτηση δεν μπορεί να διεκδικηθεί εκ νέου.

Ποιοι καλύπτονται από το δεδικασμένο;
Το δεδικασμένο δεσμεύει:

Τους διαδίκους που μετείχαν στη δίκη.

Τους δικαιούχους και διαδόχους τους (π.χ. σε περίπτωση θανάτου ή μεταβίβασης δικαιώματος).

Ορισμένες φορές και τρίτους, σε περιπτώσεις συλλογικών διαφορών ή διαδοχής νομικής σχέσης.

Εξαιρέσεις – Πότε δεν ισχύει το δεδικασμένο
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου, παρά την ύπαρξη τελεσίδικης απόφασης, δεν δημιουργείται δεδικασμένο:

Όταν πρόκειται για προσωρινή δικαστική προστασία (π.χ. ασφαλιστικά μέτρα).

Όταν το δικαστήριο δεν εισήλθε στην ουσία της υπόθεσης, αλλά απέρριψε την αγωγή για τυπικούς λόγους.

Όταν υπάρχουν νέα στοιχεία ή πραγματικά περιστατικά που δεν είχαν τεθεί υπόψη κατά την πρώτη δίκη.

Σχέση δεδικασμένου και εκτελεστότητας
Η τελεσίδικη απόφαση αποκτά εκτελεστότητα (δηλαδή μπορεί να εκτελεστεί μέσω αναγκαστικής εκτέλεσης) και δεδικασμένο. Αυτά είναι δύο διαφορετικές έννοιες:

Η εκτελεστότητα αφορά την πρακτική εφαρμογή της απόφασης (π.χ. κατάσχεση).

Το δεδικασμένο αφορά την απαγόρευση νέας δίκης για το ίδιο ζήτημα.

Συμπέρασμα

]Το δεδικασμένο αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της δικονομικής τάξης. Προστατεύει τα μέρη από την ατέρμονη επανάληψη των δικών και εξασφαλίζει τη σταθερότητα του δικαίου. Είναι σημαντικό τόσο για δικηγόρους όσο και για διαδίκους να γνωρίζουν πότε ισχύει και πώς λειτουργεί, ώστε να διαχειριστούν σωστά τα δικαιώματά τους μέσα στη δικαστική διαδικασία.

Αν έχετε αμφιβολίες για το αν μια υπόθεση καλύπτεται από δεδικασμένο, η συμβουλή ενός έμπειρου νομικού είναι απαραίτητη.

Το άρθρο Δεδικασμένο: Τι αφορά και τι καλύπτει εμφανίστηκε πρώτα στο Οικογενειακό Δίκαιο & Νομοθεσία.

Η ετερόρρυθμη εταιρεία (Ε.Ε.) αποτελεί μία από τις πιο διαδεδομένες μορφές προσωπικών εταιρειών στην Ελλάδα. Ουσιαστικά, πρόκειται για εταιρεία που έχει δύο κατηγορίες εταίρων: τους ομόρρυθμους (με πλήρη και απεριόριστη ευθύνη) και τους ετερόρρυθμους (με περιορισμένη ευθύνη μέχρι του ποσού της εισφοράς τους). Η διαφοροποίηση αυτή έχει σημαντικές επιπτώσεις και στον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις.

Η Νομική Βάση: Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας και Εμπορικός Νόμος

Η λειτουργία της Ε.Ε. ρυθμίζεται από τα άρθρα 249 επ. του Εμπορικού Νόμου, καθώς και από γενικές αρχές του Αστικού Κώδικα (άρθρα για τις εταιρικές συμβάσεις). Αν και πρόκειται για προσωπική εταιρεία, επιτρέπεται ευελιξία μέσω του καταστατικού, που μπορεί να καθορίσει ειδικές ρυθμίσεις για τις αποφάσεις.

Ποιος Αποφασίζει Τι;

1. Οι Ομόρρυθμοι Εταίροι έχουν το “πάνω χέρι”
Οι ομόρρυθμοι εταίροι είναι οι διαχειριστές της εταιρείας, εφόσον δεν προβλέπεται διαφορετικά στο καταστατικό. Έχουν το δικαίωμα συμμετοχής και ψήφου σε όλες τις αποφάσεις, ιδίως για:

Ανάληψη νέων δραστηριοτήτων

Αποδοχή νέων εταίρων

Τροποποιήσεις καταστατικού

Διανομή κερδών ή κάλυψη ζημιών

Λήψη δανείων ή σημαντικών δεσμεύσεων

2. Οι Ετερόρρυθμοι Εταίροι έχουν περιορισμένο λόγο

Κατά κανόνα, δεν συμμετέχουν στη διαχείριση ούτε στη λήψη αποφάσεων για καθημερινά θέματα. Ωστόσο, έχουν συμβουλευτικό ρόλο και μπορούν να ζητήσουν ενημέρωση ή έλεγχο βιβλίων. Εάν το καταστατικό προβλέπει, μπορούν να αποκτήσουν περιορισμένα δικαιώματα παρέμβασης σε ορισμένες στρατηγικές αποφάσεις.

Διαδικασία Λήψης Αποφάσεων
Α. Σύμφωνα με το Καταστατικό
Το καταστατικό αποτελεί τον βασικό οδηγό. Περιλαμβάνει:

Τον τρόπο συγκατάθεσης (π.χ. ομοφωνία ή πλειοψηφία)

Τα δικαιώματα ψήφου

Αν οι αποφάσεις λαμβάνονται εγγράφως, προφορικά ή μέσω συνεδρίασης

Τη δυνατότητα ανάθεσης σε τρίτους

Β. Απόφαση με Ομοφωνία ή Πλειοψηφία;
Ομοφωνία απαιτείται για μείζονα ζητήματα (μεταβολή σκοπού, αύξηση κεφαλαίου, λύση εταιρείας).

Πλειοψηφία μπορεί να αρκεί για καθημερινά θέματα, εφόσον προβλέπεται στο καταστατικό.

Η ετερόρρυθμη εταιρεία (Ε.Ε.) είναι μια μορφή προσωπικής εταιρείας που, σύμφωνα με το άρθρο 271 παρ. 2 του Ν. 4072/2012, έχει νομική προσωπικότητα και εμπορική ιδιότητα. Αποτελείται από δύο τύπους εταίρων: ομόρρυθμους, οι οποίοι φέρουν απεριόριστη ευθύνη και ασκούν τη διαχείριση, και ετερόρρυθμους, οι οποίοι έχουν περιορισμένη ευθύνη και περιορισμένο ή καθόλου ρόλο στη διοίκηση.

Νομικό Πλαίσιο και Ερμηνεία
➤ Άρθρο 274 Ν. 4072/2012 – Δικαιώματα Ετερόρρυθμου Εταίρου
Η νομοθεσία προβλέπει ότι, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στην εταιρική σύμβαση, ο ετερόρρυθμος εταίρος:

Δεν συμμετέχει στη διαχείριση της εταιρείας.

Δεν έχει δικαίωμα εναντίωσης στις πράξεις των διαχειριστών, εκτός εάν αυτές υπερβαίνουν τη συνήθη διαχείριση.

Η βασική αρχή είναι πως ο ετερόρρυθμος επενδύει κεφάλαια αλλά δεν έχει εκτελεστικές εξουσίες, εκτός αν αυτό ρυθμιστεί ενδοσυμβατικά.

➤ Εφαρμογή Διατάξεων για Ομόρρυθμες Εταιρείες
Εφόσον δεν υπάρχει ειδική πρόβλεψη στον νόμο για την Ε.Ε., εφαρμόζονται οι διατάξεις για τις ομόρρυθμες εταιρείες, σύμφωνα με τα άρθρα 253 και 254 Ν. 4072/2012. Αυτά προβλέπουν:

Οι αποφάσεις λαμβάνονται με ομοφωνία όλων των εταίρων, εκτός αν συμφωνηθεί πλειοψηφία.

Η πλειοψηφία υπολογίζεται εν αμφιβολία κατά κεφαλήν, όχι με βάση τα ποσοστά συμμετοχής.

Το δικαίωμα διαχείρισης ανήκει σε όλους τους εταίρους, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά.

Πώς Λαμβάνονται οι Αποφάσεις στην Πράξη
Ομόρρυθμοι Εταίροι – Καθοριστικός Ρόλος
Οι ομόρρυθμοι εταίροι είναι οι κατά κύριο λόγο υπεύθυνοι για τη διαχείριση, με εξουσία σε:

Οικονομικές αποφάσεις

Σύναψη συμβάσεων

Τροποποίηση του καταστατικού

Αποδοχή νέων εταίρων

Ετερόρρυθμοι Εταίροι – Παθητικός ή Συμβουλευτικός Ρόλος
Οι ετερόρρυθμοι δεν συμμετέχουν στη διαχείριση ή στις αποφάσεις εκτός εάν προβλέπεται ρητά στο καταστατικό.

Μπορούν όμως:

Να ζητήσουν ενημέρωση

Να προβούν σε έλεγχο βιβλίων

Να παρέμβουν σε σοβαρές αποφάσεις (αν ρυθμίζεται καταστατικά)

Παραδείγματα και Πρακτικές Εφαρμογές
Παράδειγμα 1: Ανάθεση Δανείου
Απόφαση για λήψη τραπεζικού δανείου πρέπει να εγκριθεί από τους ομόρρυθμους εταίρους. Αν δεν υπάρχει πρόβλεψη, οι ετερόρρυθμοι δεν έχουν ψήφο.

Παράδειγμα 2: Διανομή Κερδών
Η διανομή γίνεται βάσει της εταιρικής σύμβασης. Ο ετερόρρυθμος συμμετέχει στο μέτρο της εισφοράς του, αλλά δεν αποφασίζει για τον χρόνο ή τρόπο διανομής, αν δεν έχει συμφωνηθεί αλλιώς.

Προβλήματα και Επιλύσεις
Η έλλειψη συμμετοχής του ετερόρρυθμου στη λήψη αποφάσεων μπορεί να προκαλέσει:

Έλλειψη διαφάνειας

Συγκρούσεις συμφερόντων

Δυσκολία λήψης στρατηγικών αποφάσεων

➤ Προτεινόμενες λύσεις:
Καταστατική πρόβλεψη για περιορισμένη συμμετοχή ετερόρρυθμου σε κρίσιμες αποφάσεις.

Συμφωνία εταιρικής λειτουργίας (partnership agreement) που διευκρινίζει τα δικαιώματα.

Καθορισμός ρόλων και διαδικασιών λήψης αποφάσεων από την αρχή.

Συνήθεις Συγκρούσεις & Πώς Επιλύονται
Η διαφωνία μεταξύ εταίρων αποτελεί συχνό φαινόμενο. Τι γίνεται όμως όταν ο ομόρρυθμος και ο ετερόρρυθμος εταίρος συγκρούονται;

Αν ο διαχειριστής υπερβεί τα όριά του, ο ετερόρρυθμος μπορεί να προσφύγει στα δικαστήρια.

Αν η σύγκρουση αφορά τη διανομή κερδών ή την κακοδιαχείριση, μπορεί να ζητηθεί λύση της εταιρείας ή αποχώρηση του εταίρου.

Εναλλακτικά, προτείνεται η προσφυγή σε διαμεσολάβηση.

Νομικά Ζητήματα και Προβλέψεις
Η λήψη απόφασης χωρίς να τηρηθούν οι όροι του καταστατικού μπορεί να καταστήσει την απόφαση άκυρη. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να τηρούνται:

Οι διατυπώσεις που απαιτούνται (π.χ. πρακτικό απόφασης)

Οι προθεσμίες κοινοποίησης (ιδίως αν υπάρχει ετερόρρυθμος με δικαίωμα ενημέρωσης)

Η ορθή εκπροσώπηση (π.χ. σε δημόσιες συμβάσεις ή συμφωνίες)

Ο Ρόλος του Συμβολαιογράφου και του Λογιστή
Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως τροποποίηση καταστατικού ή λύση της εταιρείας, είναι αναγκαία η παρουσία συμβολαιογράφου. Ο λογιστής επίσης έχει κρίσιμο ρόλο, ιδίως όταν η απόφαση έχει φορολογικό ή οικονομικό αντίκτυπο (π.χ. μεταβίβαση μεριδίων).

Συμπέρασμα

Η λήψη αποφάσεων σε ετερόρρυθμη εταιρεία είναι μία οργανωμένη διαδικασία που ρυθμίζεται κατά κύριο λόγο από το καταστατικό και κατά δεύτερο λόγο από τον Εμπορικό Νόμο. Οι ομόρρυθμοι εταίροι έχουν τον έλεγχο, ενώ οι ετερόρρυθμοι μπορούν να παρέμβουν μόνο σε ειδικές περιπτώσεις. Η σωστή καταγραφή και η νομική συμβουλή εξασφαλίζουν τη σταθερότητα και νομιμότητα κάθε εταιρικής απόφασης.

Το άρθρο Λήψη αποφάσεων σε ετερόρρυθμη εταιρεία εμφανίστηκε πρώτα στο Οικογενειακό Δίκαιο & Νομοθεσία.

Η έφεση αποτελεί βασικό ένδικο μέσο στο ελληνικό δικονομικό σύστημα, δίνοντας στον διάδικο τη δυνατότητα να προσβάλει πρωτόδικη απόφαση, ζητώντας την επανεξέτασή της από ανώτερο δικαστήριο. Όμως τι συμβαίνει όταν έχει ήδη ασκηθεί μία έφεση κατά της ίδιας απόφασης και κάποιος άλλος ενδιαφερόμενος θελήσει να προσβάλλει την ίδια απόφαση με νέα, δεύτερη έφεση; Είναι κάτι τέτοιο επιτρεπτό;

Ας δούμε αναλυτικά το νομικό καθεστώς και τις προϋποθέσεις που διέπουν την άσκηση δεύτερης έφεσης κατά της ίδιας απόφασης.

Τι ορίζεται ως δεύτερη έφεση;

Η δεύτερη έφεση αναφέρεται στην περίπτωση όπου έχει ήδη ασκηθεί μία έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης και έπεται νέα, δεύτερη έφεση – είτε από τον ίδιο διάδικο, είτε από άλλο. Το ζήτημα αυτό σχετίζεται με την καταχρηστικότητα, τη συνένωση ενδίκων μέσων και το δικαίωμα προσβολής της δικαστικής κρίσης.

Νομικό υπόβαθρο
Η πολιτική δικονομία στην Ελλάδα προβλέπει, σύμφωνα με τα άρθρα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), τα εξής:

Το άρθρο 513 ΚΠολΔ επιτρέπει την έφεση κατά απόφασης πρωτοβάθμιου δικαστηρίου εφόσον αυτή δεν είναι τελεσίδικη.

Το άρθρο 516 ΚΠολΔ προβλέπει τη δυνατότητα πολλαπλών εφέσεων, υπό την προϋπόθεση ότι οι διάδικοι έχουν έννομο συμφέρον.

Το άρθρο 222 ΚΠολΔ αναφέρει ότι σε περίπτωση συνένωσης δικών που εκκρεμούν στο ίδιο δικαστήριο, οι διαδικασίες μπορούν να ενωθούν εφόσον αφορούν την ίδια υπόθεση.

Άρα, δεν απαγορεύεται η άσκηση δεύτερης έφεσης, αλλά υπόκειται σε συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Ποιος μπορεί να ασκήσει δεύτερη έφεση;
Η δεύτερη έφεση μπορεί να ασκηθεί:

Από άλλον διάδικο που δεν είχε ασκήσει την πρώτη έφεση.

Από τον ίδιο διάδικο, αν επιθυμεί να προσθέσει νέους λόγους ή να συμπληρώσει την προηγούμενη έφεση, εφόσον δεν έχουν παρέλθει οι νόμιμες προθεσμίες.

Προσοχή: Δεν επιτρέπεται κατάχρηση δικαιώματος με αλλεπάλληλες εφέσεις για την καθυστέρηση της δίκης.

Προθεσμία άσκησης δεύτερης έφεσης
Η προθεσμία είναι ίδια με την πρώτη έφεση:

30 ημέρες, αν ο εφεσίβλητος κατοικεί στην Ελλάδα.

60 ημέρες, αν κατοικεί στο εξωτερικό.

Η προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της απόφασης.

Αν δεν έχει επιδοθεί η απόφαση, ισχύει η ετήσια προθεσμία από τη δημοσίευσή της.

Διαδικασία
Η δεύτερη έφεση ασκείται με τον ίδιο τρόπο όπως και η πρώτη:

Κατατίθεται έγγραφο δικόγραφο έφεσης στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο.

Ορίζεται ημερομηνία εκδίκασης στο Εφετείο.

Γίνεται κοινοποίηση στους διαδίκους.

Εάν οι δύο εφέσεις εξετάζονται ταυτόχρονα, μπορούν να συνενωθούν με απόφαση του Εφετείου.

Τι συμβαίνει αν οι εφέσεις είναι αντίθετες;
Όταν δύο διάδικοι ασκούν έφεση κατά της ίδιας απόφασης με αντίθετα αιτήματα, το Εφετείο:

Εξετάζει το κάθε δικόγραφο αυτοτελώς.

Σταθμίζει τα έννομα συμφέροντα και τα νομικά επιχειρήματα κάθε διαδίκου.

Μπορεί να τροποποιήσει, επικυρώσει ή ανατρέψει την απόφαση εν μέρει ή συνολικά.

Κίνδυνος κατάχρησης
Η δεύτερη έφεση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως εργαλείο καθυστέρησης. Αν ο δικαστής κρίνει ότι υποβλήθηκε καταχρηστικά, μπορεί:

Να απορρίψει την έφεση ως προδήλως αβάσιμη.

Να επιβάλει δικαστικά έξοδα στον ενάγοντα.

Πρακτικά παραδείγματα
Ένας εκ των συνιδιοκτητών ακινήτου ασκεί έφεση για θέμα ιδιοκτησίας. Ο άλλος, που δεν συμμετείχε αρχικά, έχει δικαίωμα να ασκήσει δική του δεύτερη έφεση.

Σε διαφορά εργαζόμενου – εργοδότη, και οι δύο μπορούν να ασκήσουν ανεξάρτητες εφέσεις κατά της ίδιας απόφασης αν έχουν έννομο συμφέρον.

Το άρθρο 514 ΚΠολΔ απαγορεύει ρητά την άσκηση δεύτερης έφεσης από τον ίδιο διάδικο κατά της ίδιας απόφασης, είτε αφορά το ίδιο είτε άλλο κεφάλαιο αυτής. Δηλαδή:

Δεν επιτρέπεται ο ίδιος διάδικος να ξαναπροσβάλει την ίδια απόφαση με νέα έφεση, ακόμα κι αν φέρει διαφορετικά επιχειρήματα ή στοχεύει σε άλλο σημείο της απόφασης.

Εάν αυτός προσπαθήσει να το κάνει, το δικαστήριο οφείλει να απορρίψει την έφεση αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη.

Νομική και λειτουργική σημασία του άρθρου
Η διάταξη αυτή ενσωματώνει τη θεμελιώδη αρχή non bis in idem, δηλαδή “όχι δύο φορές για το ίδιο πράγμα”. Αυτή η αρχή:

Προστατεύει τη σταθερότητα των δικαστικών αποφάσεων

Αποτρέπει την κατάχρηση των ενδίκων μέσων

Υποστηρίζει την ταχεία απονομή της δικαιοσύνης

Με άλλα λόγια, ο νόμος εξαναγκάζει τον διάδικο να συγκεντρώσει όλα τα επιχειρήματα και τις αιτιάσεις του σε ένα δικόγραφο έφεσης. Εάν επιθυμεί να συμπληρώσει λόγους, αυτό γίνεται μόνο μέσω πρόσθετων λόγων, όχι με νέα έφεση (άρθρο 520 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Σχέση με άρθρο 218 ΚΠολΔ και η εξαίρεση του άρθρου 514
Κανονικά, σύμφωνα με το άρθρο 218 ΚΠολΔ, ο διάδικος μπορεί να σωρεύσει αιτήματα και βάσεις ελεύθερα. Όμως, το άρθρο 514 λειτουργεί ως εξαίρεση:

Εφόσον πρόκειται για ένδικο μέσο, η σωρευτική προώθηση όλων των λόγων που το θεμελιώνουν είναι υποχρεωτική από την πρώτη φορά.

Αυτό σημαίνει ότι η έφεση πρέπει να είναι πλήρης εξαρχής και όχι να “χτίζεται” σταδιακά με νέες εφέσεις.

Πρακτική συμβουλή
Για δικηγόρους και ενάγοντες, είναι κρίσιμο να ετοιμάζεται ένα πλήρες και ολοκληρωμένο δικόγραφο έφεσης, με όλους τους λόγους:

Που θεμελιώνουν το έννομο συμφέρον

Που αμφισβητούν την πρωτόδικη απόφαση

Που επιτρέπουν την εξέταση άλλων κεφαλαίων της υπόθεσης

Σε περίπτωση παράλειψης, η μόνη δυνατότητα είναι η προσθήκη λόγων έφεσης με το δικόγραφο πρόσθετων λόγων (εντός προθεσμιών), όχι δεύτερη νέα έφεση.

Συμπέρασμα

Η άσκηση δεύτερης έφεσης κατά της ίδιας απόφασης είναι νομικά επιτρεπτή, υπό την προϋπόθεση ότι:

Υπάρχει έννομο συμφέρον.

Τηρούνται οι προθεσμίες.

Δεν γίνεται καταχρηστικά.

Η διαδικασία είναι σημαντική για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων όλων των διαδίκων και λειτουργεί ως εγγύηση δίκαιης κρίσης.

Αν χρειάζεστε υποστήριξη για την άσκηση έφεσης ή δεύτερης έφεσης, συμβουλευτείτε έναν εξειδικευμένο δικηγόρο πολιτικής δικονομίας για ορθή και αποτελεσματική καθοδήγηση.

Το άρθρο Άσκηση δεύτερης έφεσης κατά της ίδιας απόφασης εμφανίστηκε πρώτα στο Οικογενειακό Δίκαιο & Νομοθεσία.